Þegar þetta er skrifað er komið fram yfir miðnætti. Það er því þessi eini dagur eftir þar til kjörstaðir opna á laugardaginn.
Þetta hefur verið áhugaverður tími og við í Framsókn í Hafnarfirði erum sátt við okkar framlag.
En nú er einn dagur eftir og honum verður varið í að kynna sig og málefnin fyrir Hafnfirðingum. Stefnuskrána má finna hér á síðu Framsóknar í Hafnarfirði.
Sáttust er ég við að við lögðum upp með að vera með jákvæða og málefnalega kosningabaráttu. Við það höfum við staðið. Í allri okkar baráttu höfum við lagt okkur fram um að kynna stefnumálin sem við munum berjast fyrir í bæjarstjórn Hafnarfjarðar.
Við vonumst að sjálfsögðu eftir því að kjósendur veiti okkur sitt traust, mæti á kjörstað og setji X við B.
Minni svo á kosningakaffið á kosningaskrifstofunni okkar á Linnetstíg 2. Við verðum með opið þar frá 11-19. Síðan hefst kosningavaka á All-in klukkan 21.
Vonast til að sjá ykkur á laugardaginn.
Hipp Hipp Áfram Framsókn í Hafnarfirði
Thursday, May 29, 2014
Tuesday, May 27, 2014
Um OMOIYARI og JITA KYOEI og það sem sameinar okkur
Það er við hæfi á þessum degi þegar svo stutt er til kosninga að rifja upp og viðra mína grundvallarhugsjón. Ég lofaði því í fyrstu færslunni að fólk fengi með þessi bloggi að kynnast mér og fyrir hvað ég stend. Með fylgir smá yfirferð sem ég vona að þú lesandi góður gefir þér tíma til að lesa til enda. ;-)
Fyrir átta árum síðan eða þann 26. maí 2006 útskrifaðist ég ásamt 114 öðrum einstaklingum. tæplega helmingur frá Japan en aðrir frá mismundi löndum, einn frá hverju landi. Þar lærði ég og upplifði á 10 dögum meira en ég hef nokkurn tíma getað gert í nokkrum háskóla. Ógleymanlega lífsreynsla og hugmyndafræði sem mun alltaf fylgja mér.
Námskeiðið/ráðstefnan var haldin í Matsue í Japan. Mér var boðið að taka þátt þar sem ég var þetta ár viðtakandi landsforseti JCI Íslands. JCI Japan hefur í fjölda ára staðið fyrir samskonar námskeiði á hverju ári fyrir viðtakandi landsforseta JCI víðsvegar um heiminn. Námskeiðið sem ég var svo heppin að vera á var 19. JCI Japan Akademían. Um er að ræða leiðtoganámskeið þar sem grundvallarhugmyndin er að þjálfa leiðtoga sem munu láta gott af sé leiða í sínum samfélögum víðsvegar um heiminn.
Á þessum10 dögum varð til óbilandi kraftur sem við öll sem útskrifuðumst þennan dag 26. maí 2006 munum aldrei gleyma. Þarna kynntist ég fólki hvaðanæva að úr heiminum og til varð ævarandi vinskapur sem er ómetanlegur.
Í þessari færslu ætla ég að fá að nota enskuna að einhverju leyti þar sem ég mun vitna í leiðbeinandann á námskeiðinu og námskeiðshaldarana til að koma skilaboðunum sem við þátttakendur fengum beint í æð á þessum 10 dögum. Flestir skilja enskuna og ég kem efni þeirra örugglega betur frá mér með beinum hætti þannig, án alls misskilnings sem þýðing gæti valdið.
Fyrstu skilaboðin eru frá Yoshitaka Ikeda landsforseta Japan 2006.
"JCI Japan President welcome message"
Hér talar hann um OMOIYARI sem vinir mínir þekkja vel til og ég hef oft vitnað í
Kentaro Harada var verkefnastjóri Akademíunnar (seinna heimsforseti JCI) sagði m.a. í sínum skilaboðum til okkar.
Reginald C.J. Schaumans frá Belgíu og fyrrum heimsforseti JCI. Reginald talaði mikið um hversu mikilvægt væri að horfa á það sem sameinar okkur. Hann hafði þessi skilaboð til okkar.
Þessir 10 dagar voru ekki eingöngu háalvarlegir þó efnið væri það vissulega. Við þessi 114 skemmtum okkur saman á kvöldin og í ferðum um Japan og fengum þannig að kynnast hvert öðru á dýrmætan hátt. Við byrjuðum öll á því að dvelja í tvær nætur hjá japanskri fjölskyldu. Áhugamál minnar fjölskyldu var "party, party" og fór ég t.d með þeim í Karaokí hús þar sem var mikið sungið. Ég hafði tekið með mér pela af íslensku brennivíni handa fjölskyldunni (til að kynna íslenska framleiðslu) og áttræð amman á heimilinu var mikið hrifin af því. Þau báru mig á höndum sér þessa þrjá daga sem ég dvaldi hjá þeim. Þau gáfu mér smjörþefinn af japanskri menningu sem ég ber mikla virðingu fyrir. Á Akademíunni fengum svo enn frekari kynningu á Japan og þeirra siðum.
Ég gæti í raun skrifað langa færslu um þessa merkilegu upplifun en ætla að enda þetta á að setja hér inn myndir sem teknar eru af ályktun okkar sem við öll 114 sömdum og skrifuðum undir í lokin. Í henni má lesa mína grundvallarhugsjón sem ég mun aldrei hverfa frá. JCI félagar eru jafn mismunandi og þeir eru margir og eru í mismunandi stjórnmálaflokkum en eiga sér þó grundvallarskoðanir sem sameina þá. Hvar svo sem í heiminum þeir eru. Það er meira sem sameinar okkur en sundrar.
Ég mun alltaf kappkosta að standa við þetta sem ég skrifaði undir ásamt hinum 113 fyrir akkúrat átta árum síðan.
p.s Thanks Yaribel for the pics. hugs.
Fyrir átta árum síðan eða þann 26. maí 2006 útskrifaðist ég ásamt 114 öðrum einstaklingum. tæplega helmingur frá Japan en aðrir frá mismundi löndum, einn frá hverju landi. Þar lærði ég og upplifði á 10 dögum meira en ég hef nokkurn tíma getað gert í nokkrum háskóla. Ógleymanlega lífsreynsla og hugmyndafræði sem mun alltaf fylgja mér.
Námskeiðið/ráðstefnan var haldin í Matsue í Japan. Mér var boðið að taka þátt þar sem ég var þetta ár viðtakandi landsforseti JCI Íslands. JCI Japan hefur í fjölda ára staðið fyrir samskonar námskeiði á hverju ári fyrir viðtakandi landsforseta JCI víðsvegar um heiminn. Námskeiðið sem ég var svo heppin að vera á var 19. JCI Japan Akademían. Um er að ræða leiðtoganámskeið þar sem grundvallarhugmyndin er að þjálfa leiðtoga sem munu láta gott af sé leiða í sínum samfélögum víðsvegar um heiminn.
Á þessum10 dögum varð til óbilandi kraftur sem við öll sem útskrifuðumst þennan dag 26. maí 2006 munum aldrei gleyma. Þarna kynntist ég fólki hvaðanæva að úr heiminum og til varð ævarandi vinskapur sem er ómetanlegur.
Í þessari færslu ætla ég að fá að nota enskuna að einhverju leyti þar sem ég mun vitna í leiðbeinandann á námskeiðinu og námskeiðshaldarana til að koma skilaboðunum sem við þátttakendur fengum beint í æð á þessum 10 dögum. Flestir skilja enskuna og ég kem efni þeirra örugglega betur frá mér með beinum hætti þannig, án alls misskilnings sem þýðing gæti valdið.
Fyrstu skilaboðin eru frá Yoshitaka Ikeda landsforseta Japan 2006.
"JCI Japan President welcome message"
Hér talar hann um OMOIYARI sem vinir mínir þekkja vel til og ég hef oft vitnað í
"... We have been paying particular attention to our OMOIYARI campaign which is being actively promoted across the globe. "OMOIARI" may be interpreted as possessing an unselfish spirit and having the consideration to take into account other people´s standpoints as well as considering their welfare and how to benefit them.Þessi orð Yoshitaka Ikeda segja margt um það sem við fengum að kynnast í Matsue.
This activity is based on the conviction that we can eliminate poverty, violence, and environmental destruction from the world by cultivating this traditional Japanese philosophy of leniency and consideration for others. Our sincere hope is that the academy will serve as a golden opportunity for delegates to gain a taste of the concept of "OMOIYARI". In this way we hope to establish global morality. Developing the flexibility and opennes to tolerate differences among people in our quest to become true Global Networkers. ..."
Kentaro Harada var verkefnastjóri Akademíunnar (seinna heimsforseti JCI) sagði m.a. í sínum skilaboðum til okkar.
"...The theme of the 19th JCI Academy is "JITA KYOEI": Prosperous Coexistence for Oneself and all other things" The implication is that all life on earth, lives together and prospers together. One cannot be called truly happy if one is concerned only with one´s own egoistic happiness. .."Leiðbeinandi námskeiðsins var frábær vel þekktur námskeiðshaldari með mikla reynslu.
Reginald C.J. Schaumans frá Belgíu og fyrrum heimsforseti JCI. Reginald talaði mikið um hversu mikilvægt væri að horfa á það sem sameinar okkur. Hann hafði þessi skilaboð til okkar.
".. The world today is merely focused on what divides us not on what unites us. Cultures, religions and economic systems are trying to impose their values and systems on others. More and more leaders preach selfishness, superiority over others and an uncompromising attitude. JCI can send a strong message to the world and bring a new generation of leadership: leadership based on compassion, understanding and global thinking. .."
Þessir 10 dagar voru ekki eingöngu háalvarlegir þó efnið væri það vissulega. Við þessi 114 skemmtum okkur saman á kvöldin og í ferðum um Japan og fengum þannig að kynnast hvert öðru á dýrmætan hátt. Við byrjuðum öll á því að dvelja í tvær nætur hjá japanskri fjölskyldu. Áhugamál minnar fjölskyldu var "party, party" og fór ég t.d með þeim í Karaokí hús þar sem var mikið sungið. Ég hafði tekið með mér pela af íslensku brennivíni handa fjölskyldunni (til að kynna íslenska framleiðslu) og áttræð amman á heimilinu var mikið hrifin af því. Þau báru mig á höndum sér þessa þrjá daga sem ég dvaldi hjá þeim. Þau gáfu mér smjörþefinn af japanskri menningu sem ég ber mikla virðingu fyrir. Á Akademíunni fengum svo enn frekari kynningu á Japan og þeirra siðum.
Ég gæti í raun skrifað langa færslu um þessa merkilegu upplifun en ætla að enda þetta á að setja hér inn myndir sem teknar eru af ályktun okkar sem við öll 114 sömdum og skrifuðum undir í lokin. Í henni má lesa mína grundvallarhugsjón sem ég mun aldrei hverfa frá. JCI félagar eru jafn mismunandi og þeir eru margir og eru í mismunandi stjórnmálaflokkum en eiga sér þó grundvallarskoðanir sem sameina þá. Hvar svo sem í heiminum þeir eru. Það er meira sem sameinar okkur en sundrar.
Ég mun alltaf kappkosta að standa við þetta sem ég skrifaði undir ásamt hinum 113 fyrir akkúrat átta árum síðan.
p.s Thanks Yaribel for the pics. hugs.
Monday, May 19, 2014
Atvinnumálin á persónulegum nótum.
Eitt af því fyrsta sem við í Bæjarmálahóp Hafnarfjarðar lögðum áherslu á sl. haust þegar við byrjuðum að kafa djúpt í málefni Hafnarfjarðar, voru atvinnumálin.
Því ein af forsendum þess að greiða niður skuldir, auka tekjur bæjarins og bæta þjónustu við bæjarbúa er að efla atvinnulíf í bænum.
Ég hef alltaf verið mikill grúskari og tók ég að mér að skoða atvinnuleysi í Hafnarfirði. Mér var það bæði ljúft og skylt enda þekki ég vel þá aðstöðu að standa upp atvinnulaus og eiga varla ofan í mig né á. Tölurnar breytast eitthvað mánuði til mánaðar en enn eru rúmlega 600 einstaklingar á atvinnuleysiskrá í Hafnarfirði og það eru tölur sem við eigum ekki að sætta okkur við. Málefni atvinnulausra og úrbætur á þeirra málum er eitthvað sem ég gæti skrifað langa ritgerð um. Ég slepp því núna, en deili í staðinn með ykkur minni reynslu í stuttu máli.
Í ársbyrjun 2008 var ég full tilhlökkunar, hafði hætt í því starfi sem ég hafði sinnt frá 2005. Skemmtilegt starf og gefandi með ungum frumkvöðlum. Það var hlutastarf 70% en ég sá að ég þyrfti að ná mér í fullt starf. Ég s.s hóf atvinnuleitina af fullum krafti og mér datt ekki í hug annað en að eitthvað skemmtilegt og gott starf væri handan við hornið. Það liðu nokkrar vikur og enn var ég bjartsýn, þetta væri alveg að koma. Þegar fleiri vikur liðu og eftir marga tugi umsókna og heimsókna varð ég að viðurkenna að ég væri atvinnulaus og þyrfti að sækja um atvinnuleysisbætur. Það var erfitt að viðurkenna atvinnuleysið og sjá að kreditkortið var að komast í þrot. Það voru þung skref niður á Vinnumálastofnun að sækja um bæturnar. Það var síðan enn erfiðara að sjá fyrsta innleggið frá VMST í bankanum. Heilar 102 þúsund krónur sem ég átti að gera mér að góðu, til að sjá fyrir mér og drengjunum mínum tveimur. Ég leigði þá tveggja herbergja íbúð á 90þús krónur svo það dæmi gekk einfaldlega ekki upp. Það var ekkert annað að gera en að segja upp leigusamningnum. Ég var reyndar svo heppin að vinkona mín var með auka herbergi í sinni íbúð og bauð mér að vera hjá sér. Búslóðinni var því pakkað niður og ég fór með rúmið mitt, nokkra persónulega muni og fötin mín til vinkonu minnar. Henni á ég mikið að þakka.
Ég er sem betur fer bjartsýn að eðlisfari og var ákveðin í að láta þetta ekki brjóta mig niður. Enda var ég viss um að þetta væri bara tímabundið ástand þar til ég fengi starf. Tíminn varð að mánuðum en ekki vikum eins og ég hafði hugsað mér. Það var því ansi erfitt að halda reisn og finna sig algjörlega upp á aðra komna með húsaskjól. Þó ég sé mikil baráttukona þá tók þetta sinn toll og var ég lengi að ná aftur í sjálfa mig. En ég fékk loks um haustið, (rétt fyrir hrun) starf á Kaffihúsi, vann 10 tíma á dag og gat að lokum leigt mér þriggja herbergja íbúð í Grafarvoginum þar sem drengirnir mínir voru í skóla. Að missa svona lífsviðurværið og húsnæðisöryggi er eitthvað sem ég óska ekki nokkrum manni og mér verður oft hugsað til þeirra sem eru að ganga í gegnum svipaða hluti.
Það má því eiginlega segja að ástæðan fyrir framboði mínu nú, sé að mörgu leyti runnið af þessari lífsreynslu minni.
Að hafa atvinnu og húsaskjól og að geta séð sér og börnum sínum fyrir grunnþörfum eru hreinlega mannréttindi sem við á Íslandi verðum að gera allt til að verja.
Atvinnu- og húsnæðismálin eru mér hjartans mál og fyrir þeim málum mun ég berjast, hvort sem það verður í bæjarstjórn Hafnarfjarðar eða annarstaðar.
Því ein af forsendum þess að greiða niður skuldir, auka tekjur bæjarins og bæta þjónustu við bæjarbúa er að efla atvinnulíf í bænum.
Ég hef alltaf verið mikill grúskari og tók ég að mér að skoða atvinnuleysi í Hafnarfirði. Mér var það bæði ljúft og skylt enda þekki ég vel þá aðstöðu að standa upp atvinnulaus og eiga varla ofan í mig né á. Tölurnar breytast eitthvað mánuði til mánaðar en enn eru rúmlega 600 einstaklingar á atvinnuleysiskrá í Hafnarfirði og það eru tölur sem við eigum ekki að sætta okkur við. Málefni atvinnulausra og úrbætur á þeirra málum er eitthvað sem ég gæti skrifað langa ritgerð um. Ég slepp því núna, en deili í staðinn með ykkur minni reynslu í stuttu máli.
Í ársbyrjun 2008 var ég full tilhlökkunar, hafði hætt í því starfi sem ég hafði sinnt frá 2005. Skemmtilegt starf og gefandi með ungum frumkvöðlum. Það var hlutastarf 70% en ég sá að ég þyrfti að ná mér í fullt starf. Ég s.s hóf atvinnuleitina af fullum krafti og mér datt ekki í hug annað en að eitthvað skemmtilegt og gott starf væri handan við hornið. Það liðu nokkrar vikur og enn var ég bjartsýn, þetta væri alveg að koma. Þegar fleiri vikur liðu og eftir marga tugi umsókna og heimsókna varð ég að viðurkenna að ég væri atvinnulaus og þyrfti að sækja um atvinnuleysisbætur. Það var erfitt að viðurkenna atvinnuleysið og sjá að kreditkortið var að komast í þrot. Það voru þung skref niður á Vinnumálastofnun að sækja um bæturnar. Það var síðan enn erfiðara að sjá fyrsta innleggið frá VMST í bankanum. Heilar 102 þúsund krónur sem ég átti að gera mér að góðu, til að sjá fyrir mér og drengjunum mínum tveimur. Ég leigði þá tveggja herbergja íbúð á 90þús krónur svo það dæmi gekk einfaldlega ekki upp. Það var ekkert annað að gera en að segja upp leigusamningnum. Ég var reyndar svo heppin að vinkona mín var með auka herbergi í sinni íbúð og bauð mér að vera hjá sér. Búslóðinni var því pakkað niður og ég fór með rúmið mitt, nokkra persónulega muni og fötin mín til vinkonu minnar. Henni á ég mikið að þakka.
Ég er sem betur fer bjartsýn að eðlisfari og var ákveðin í að láta þetta ekki brjóta mig niður. Enda var ég viss um að þetta væri bara tímabundið ástand þar til ég fengi starf. Tíminn varð að mánuðum en ekki vikum eins og ég hafði hugsað mér. Það var því ansi erfitt að halda reisn og finna sig algjörlega upp á aðra komna með húsaskjól. Þó ég sé mikil baráttukona þá tók þetta sinn toll og var ég lengi að ná aftur í sjálfa mig. En ég fékk loks um haustið, (rétt fyrir hrun) starf á Kaffihúsi, vann 10 tíma á dag og gat að lokum leigt mér þriggja herbergja íbúð í Grafarvoginum þar sem drengirnir mínir voru í skóla. Að missa svona lífsviðurværið og húsnæðisöryggi er eitthvað sem ég óska ekki nokkrum manni og mér verður oft hugsað til þeirra sem eru að ganga í gegnum svipaða hluti.
Það má því eiginlega segja að ástæðan fyrir framboði mínu nú, sé að mörgu leyti runnið af þessari lífsreynslu minni.
Að hafa atvinnu og húsaskjól og að geta séð sér og börnum sínum fyrir grunnþörfum eru hreinlega mannréttindi sem við á Íslandi verðum að gera allt til að verja.
Atvinnu- og húsnæðismálin eru mér hjartans mál og fyrir þeim málum mun ég berjast, hvort sem það verður í bæjarstjórn Hafnarfjarðar eða annarstaðar.
Friday, May 16, 2014
Enn um miðbæinn
Síðastliðið miðvikudagskvöld var ég fulltrúi Framsóknar á fundi Miðbæjarsamtaka Hafnarfjarðar með framboðunum sex. Virkilega skemmtilegur fundur með kraftmiklu fólki sem vill sjá aðgerðir til þess að efla verslun og þjónustu á svæðinu.
Ásamt frambjóðendum og miðbæjarsamtökum voru þarna aðilar frá Menningar og listafélagi Hafnarfjarðar. En MLH var stofnað nú í vetur og hafa staðið fyrir margskonar viðburðum í bænum á þeim fáu mánuðum sem félagið hefur starfað. Getið kíkt á heimasíðuna þeirra hérna . Miðbæjarsamtökin og MLH eru akkúrat það sem miðbærinn þarfnast. Kraftmikið fólk sem vill leggja sitt af mörkum til að búa til enn betri bæ.
Á fundinum var rædd m.a. framtíðarsýn framboðanna varðandi miðbæinn. Jákvætt að sjá að flestir voru á sama máli um að vilja sjá iðandi mannlíf í fallega miðbænum okkar. Skipulag miðbæjarins hefur síðan mikil áhrif á hversu mannvænn og líflegur hann getur orðið.
Á fundinum kom m.a. fram að íbúarnir hafa ekki verið nægilega virkir í að mæta á fundi þar sem skipulagið hefur verið kynnt. Ég ætla að leyfa mér að segja, fyrst að fólk mætir ekki á fundi um kynningu á skipulagi, þá einfaldlega hefur ekki verið gert nóg til að fá fólk til að mæta. Það þarf að gera það meira spennandi að mæta og taka þátt. Alveg sama við hvern ég tala allir hafa einhverja skoðun á því hvernig þeir vilja sjá miðbæinn sinn.
Það eru íbúar Hafnarfjarðar sem þurfa að taka afstöðu til hvernig miðbæ þeir vilja sjá. Á að leyfa fleiri veitingahús með vínveitingaleyfi og á næturlíf í miðbæinn eða a að vinna í því að gera miðbæinn fjölskylduvænni? Þessum spurningum þurfa Hafnfirðingar að svara. Eða gætum við jafnvel gert bæði?
Okkur í Framsóknarflokknum í Hafnarfirði hugnast ekkert fleiri steinklumpar í miðbænum. Við höfum rætt um miðbæinn frá ýmsum hliðum og erum öll á því að vilja halda í það sem einkennir Hafnarfjörð. þ.e. Litrík lágreist hús og þessi gamli byggingarstíll. Ég trúi ekki öðru en að hægt sé að halda í einkenni Hafnarfjarðar í nýbyggingum.
Miðbæjarsamtökin köstuðu fram hugmyndinni um verkefnið Torg í biðstöðu sem hefur verið í gangi í Reykjavík sl. sumur. Sjá hér. Flott verkefni sem hefur verið í gangi í Reykjavík. Verkefnið gengur út á að lífvæða svokölluð biðsvæði í borginni með tímabundnum lausnum og um leið reynt að fá hagsmunaaðila til að endurhugsa svæðin til framtíðar.
Þegar ég var sjálf að hugsa og pæla um miðbæinn fór ég í ansi mikið grúsk til að leita að hugmyndum og vel heppnuðum leiðum sem lífga upp á mannlíf og bæi. Eitt það flottasta sem ég fann og hafði reyndar heyrt um áður er átak sem yfirvöld í Lundúnum fóru í fyrir Olympíu leikana 2012. Gefin var út handbók um vel heppnuð verkefni og sýnt hvernig þau voru framkvæmd, hvað þurfti til og fleira. Fullt af góðum hugmyndum þar sem eiga það öll sameiginlegt að vera samstarf fjölmargra hagsmunaaðila á hverjum stað fyrir sig. Semsagt frábær samvinna sem einmitt við í Framsókn viljum standa fyrir. Endilega kíkið á þessa handbók hér. Af þessum verkefnum má margt læra.
Eitt dæmi á myndinni hér að neðan.
Ásamt frambjóðendum og miðbæjarsamtökum voru þarna aðilar frá Menningar og listafélagi Hafnarfjarðar. En MLH var stofnað nú í vetur og hafa staðið fyrir margskonar viðburðum í bænum á þeim fáu mánuðum sem félagið hefur starfað. Getið kíkt á heimasíðuna þeirra hérna . Miðbæjarsamtökin og MLH eru akkúrat það sem miðbærinn þarfnast. Kraftmikið fólk sem vill leggja sitt af mörkum til að búa til enn betri bæ.
Á fundinum var rædd m.a. framtíðarsýn framboðanna varðandi miðbæinn. Jákvætt að sjá að flestir voru á sama máli um að vilja sjá iðandi mannlíf í fallega miðbænum okkar. Skipulag miðbæjarins hefur síðan mikil áhrif á hversu mannvænn og líflegur hann getur orðið.
Á fundinum kom m.a. fram að íbúarnir hafa ekki verið nægilega virkir í að mæta á fundi þar sem skipulagið hefur verið kynnt. Ég ætla að leyfa mér að segja, fyrst að fólk mætir ekki á fundi um kynningu á skipulagi, þá einfaldlega hefur ekki verið gert nóg til að fá fólk til að mæta. Það þarf að gera það meira spennandi að mæta og taka þátt. Alveg sama við hvern ég tala allir hafa einhverja skoðun á því hvernig þeir vilja sjá miðbæinn sinn.
Það eru íbúar Hafnarfjarðar sem þurfa að taka afstöðu til hvernig miðbæ þeir vilja sjá. Á að leyfa fleiri veitingahús með vínveitingaleyfi og á næturlíf í miðbæinn eða a að vinna í því að gera miðbæinn fjölskylduvænni? Þessum spurningum þurfa Hafnfirðingar að svara. Eða gætum við jafnvel gert bæði?
Okkur í Framsóknarflokknum í Hafnarfirði hugnast ekkert fleiri steinklumpar í miðbænum. Við höfum rætt um miðbæinn frá ýmsum hliðum og erum öll á því að vilja halda í það sem einkennir Hafnarfjörð. þ.e. Litrík lágreist hús og þessi gamli byggingarstíll. Ég trúi ekki öðru en að hægt sé að halda í einkenni Hafnarfjarðar í nýbyggingum.
Miðbæjarsamtökin köstuðu fram hugmyndinni um verkefnið Torg í biðstöðu sem hefur verið í gangi í Reykjavík sl. sumur. Sjá hér. Flott verkefni sem hefur verið í gangi í Reykjavík. Verkefnið gengur út á að lífvæða svokölluð biðsvæði í borginni með tímabundnum lausnum og um leið reynt að fá hagsmunaaðila til að endurhugsa svæðin til framtíðar.
Þegar ég var sjálf að hugsa og pæla um miðbæinn fór ég í ansi mikið grúsk til að leita að hugmyndum og vel heppnuðum leiðum sem lífga upp á mannlíf og bæi. Eitt það flottasta sem ég fann og hafði reyndar heyrt um áður er átak sem yfirvöld í Lundúnum fóru í fyrir Olympíu leikana 2012. Gefin var út handbók um vel heppnuð verkefni og sýnt hvernig þau voru framkvæmd, hvað þurfti til og fleira. Fullt af góðum hugmyndum þar sem eiga það öll sameiginlegt að vera samstarf fjölmargra hagsmunaaðila á hverjum stað fyrir sig. Semsagt frábær samvinna sem einmitt við í Framsókn viljum standa fyrir. Endilega kíkið á þessa handbók hér. Af þessum verkefnum má margt læra.
Eitt dæmi á myndinni hér að neðan.
Thursday, May 15, 2014
Thorsplanið og Pollapönk
Nú er allt komið á fullt í kosningabaráttunni. Framboðsfundurinn sem ég var á í síðustu viku var bara byrjunin. Ég endaði ræðuna mína á því að leggja til að við myndum taka vel á móti Pollapönk á Thorsplaninu. Það var mín leið til að vekja athygli á því að við gætum nýtt miðbæinn okkar og Thorsplanið svo miklu miklu betur.
Strax daginn eftir ákváðum við að taka málið lengra og sendum áskorun á Bæjarstjórn að halda veglega móttökuathöfn fyrir hljómsveitina Pollapönk við heimkomu á Thorsplaninu.
í áskoruninni stóð meðal annars:
-------------
Guðrún Ágústa bæjarstjóri tók vel í þetta og skilst mér að Menningar- og Listafjelag Hafnarfjarðar hafi tekið við keflinu og látið þetta verða að veruleika. Á þriðjudaginn klukkan 18.30 mættu svo Pollapönkarar á sviðið á Thorsplaninu og bærinn var gjörsamlega fullur af fólki á öllum aldri. Við í Framsókn vorum agalega ánægð með þetta og nýttum okkur tækifærið og buðum upp á 40 lítra af heitu Kakói sem rann ljúft niður í mannskapinn. Krakkarnir og aðrir fengu síðan hjá okkur Framsóknar grænan frostpinna og annað kruðerí. Virkilega skemmtilegur dagur. Takk Pollapönkarar fyrir að mæta og skemmta okkur.
Mesta ánægjan af þessu fólst í því að sjá að það er vel hægt að gera flottan viðburð með stuttum fyrirvara á Thorsplaninu. Eitthvað sem við ættum að gera svo miklu oftar.
Strax daginn eftir ákváðum við að taka málið lengra og sendum áskorun á Bæjarstjórn að halda veglega móttökuathöfn fyrir hljómsveitina Pollapönk við heimkomu á Thorsplaninu.
í áskoruninni stóð meðal annars:
Strákarnir í Pollapönk hafa fyllt Hafnfirðinga og aðra Íslendinga stolti með framgöngu sinni í Evrópusöngkeppninni. Þeir sjálfir og boðskapur þeirra er fyrirmynd til annarra til góðra verka er varða jafnrétti og fordómaleysi á öllum sviðum.
Thorsplanið er tilvalið svæði fyrir flotta móttöku og mun í leiðinni glæða bæinn okkar lífi og gera okkur öll stolt af því að vera Hafnfirðingar.
Nú skorum við á bæjarstjórn að sett verði strax í gang ferli til að vel verði staðið að veglegri móttöku Pollapönkara í Hafnarfirði. Hafi það ekki þegar verið gert.
Með kveðju,
fh. Framsókn í Hafnarfirði
Jenný Jóakimsdóttir og Ágúst Bjarni Garðarsson-------------
Guðrún Ágústa bæjarstjóri tók vel í þetta og skilst mér að Menningar- og Listafjelag Hafnarfjarðar hafi tekið við keflinu og látið þetta verða að veruleika. Á þriðjudaginn klukkan 18.30 mættu svo Pollapönkarar á sviðið á Thorsplaninu og bærinn var gjörsamlega fullur af fólki á öllum aldri. Við í Framsókn vorum agalega ánægð með þetta og nýttum okkur tækifærið og buðum upp á 40 lítra af heitu Kakói sem rann ljúft niður í mannskapinn. Krakkarnir og aðrir fengu síðan hjá okkur Framsóknar grænan frostpinna og annað kruðerí. Virkilega skemmtilegur dagur. Takk Pollapönkarar fyrir að mæta og skemmta okkur.
Mesta ánægjan af þessu fólst í því að sjá að það er vel hægt að gera flottan viðburð með stuttum fyrirvara á Thorsplaninu. Eitthvað sem við ættum að gera svo miklu oftar.
Sunday, May 11, 2014
Borgarafundur í Gaflaraleikhúsinu.
Sl. fimmtudag 8. maí var ég fulltrúi framboðsins okkar á borgarafundi sem haldinn var í Gaflaraleikhúsinu.
Yfirskrift fundarins var Æskan er auður framtíðarinnar.
Hvernig hyggjast frambjóðendur efla skóla og menntastofnanir bæjarins. Hvað með menningu og listir? Frístundir fólks á öllum aldri? Er rétt að auka stuðning við íþróttir og íþróttafélög?
Hér er slóðin á fundinn sem tekinn var upp.
Virkilega gaman að taka þátt í þessum fundi og eiga skipuleggjendur mikið hrós skilið fyrir framtakið.
Takk kærlega fyrir mig.
Hér er svo ræðan mín:
Yfirskrift fundarins var Æskan er auður framtíðarinnar.
Hvernig hyggjast frambjóðendur efla skóla og menntastofnanir bæjarins. Hvað með menningu og listir? Frístundir fólks á öllum aldri? Er rétt að auka stuðning við íþróttir og íþróttafélög?
Hér er slóðin á fundinn sem tekinn var upp.
Virkilega gaman að taka þátt í þessum fundi og eiga skipuleggjendur mikið hrós skilið fyrir framtakið.
Takk kærlega fyrir mig.
Hér er svo ræðan mín:
Fundarstjóri, ágætu meðframbjóðendur og kæru Hafnfirðingar.
Framsóknarflokkurinn í Hafnarfirði lítur á fjölskylduna sem hornstein samfélagsins og unga fólkið innan fjölskyldunnar sem auð framtíðarinnar.
Börnin okkar eru það dýrmætasta sem við eigum.
Það er því afar jákvætt að fá að koma hér og kynna fyrir ykkur ágætu Hafnfirðingar stefnuskrá framsóknar varðandi unga fólkið.
Ég vil þó fá að nota þetta tækifæri til að kynna mig aðeins. En ég ákvað að gefa kost á mér fyrir þessar kosningar fyrir ekki svo löngu síðan. Ég sá þar tækifæri til að fá að vinna í því að skapa hér í Hafnarfirði enn betra samfélag. Ég er 45 ára gömul, sjálfstæð móðir og flutti í Hafnarfjörðinn fyrir nokkrum árum síðan, varð strax ástfangin af bænum og nú vil ég hvergi annarstaðar vera. Mér er sagt að ég sé aðfluttur andskoti. (afsakið orðbragðið). En ég er ekkert ósátt við þá lýsingu og er þá bara fulltrúa þessara andskota á þessum fundi og vonandi í komandi bæjarstjórn.
Ég er viðskiptafræðingur að mennt og er afskaplega rík en ég á þrjú börn. Tvo unga menn sem eru 18 og 20 ára. Síðan er ég svo heppin að eiga eina litla skottu, mikinn gleðigjafa sem verður eins árs núna í júní. Ég er alin upp í vesturbænum í Reykjavík. Faðir minn heitinn sagðist alltaf vera Kríerringur, en hann hélt bæði með KR og ÍR. Ég geri einsog hann og kalla mig FHaukara því ég á erfitt með að gera upp á milli tveggja frábærra íþróttafélaga.
Ég er með hafsjó af lífsreynslu sem mun nýtast vel inni í bæjarstjórn
Mín helstu baráttumál eru fjölskyldan og velferðin í sinni víðustu mynd.
Við Framsóknarmenn í Hafnarfirði höfum fundað stíft og rætt málefni bæjarins frá ýmsum hliðum. Rauði þráðurinn í stefnuskrá okkar er bætt þjónusta við bæjarbúa.
Þar eru mörg áhugaverð atriði sem munu skipta ungt fólk og fjölskyldur í Hafnarfirði miklu máli.
Framsóknarflokkurinn leggur ríka áherslu á Fjölskylduvænt samfélag þar sem allir búa við jöfn tækifæri og öryggi.
Nú hefur verkefnastjórn um húsnæðismál skilað af sér tillögum sem munu hafa mikil áhrif á húsnæðismál til hins betra. Við í Framsóknarflokknum í Hafnarfirði viljum að sveitarfélagið taki skýra afstöðu til hlutverks sveitarfélaganna í því sem fram kemur í þeim tillögum. Til að tryggja öflugan húsnæðismarkað hér í Hafnarfirði.
Svo allir þeir sem hér vilji búa hafi val og öruggt húsaskjól. Það skiptir miklu máli að börnin okkar alist upp í sínu hverfi, í sínum skóla og með sínum vinum.
Síðastliðin ár hefur farið fram mikill niðurskurður og gjörsamlega verið skorið inn að beini í skóla og frístundastarfi barnanna okkar.
Eitt af forgangsatriðunum er að fjölga þarf fagmenntuðum starfsmönnum á öllum skólastigum sem hafa þekkingu til að vinna með öll börn.
Við í Framsóknarflokknum viljum auka fjárhagslegt sjálfstæði leik- og grunnskóla. Veita þannig Skólastjórnendum meira svigrúm til að ráðstafa fjármunum og koma að gerð fjárhagslykla.
Mikilvægt er að styrkja innviði leik- og grunnskóla bæjarins. Skoða leiðir til að gefa skóla-stjórnendum meira svigrúm til að auka heilbrigði og vellíðan barna og starfsmanna skólanna þar sem það er ein af forsendunum fyrir farsælu skólastarfi.
Við viljum einnig berjast fyrir því að fjölga valfögum í grunn- og menntaskólum sem tengjast meira atvinnulífinu og skapandi greinum.
og Tengja tækni- og iðngreinar betur við skólana.
Íþrótta og tómstundastarf er stuðningur við fjölskylduna, hefur forvarnargildi og er mikilvægt lýðheilsu bæjarbúa. Það starf þarf að styðja.
Við viljum hækka niðurgreiðslu vegna tómstunda og að þær verði í boði til 18 ára aldurs.
Sameina ætti æskulýðsmál og íþróttamál í eina deild og stuðla þannig að skilvirkari þjónustu.
Við viljum að tryggt sé að allar íþróttir og tómstundir séu aðgengilegar öllum börnum.
Við viljum að öllum greinum sé gert jafn hátt undir höfði.
Við viljum að þeim börnum sem ekki hafa áhuga á íþróttum eða vilja gera bæði hafi aðgang að tómstundum og verkefnum sem er í takt við breytt áhugasvið þeirra.
Miklvægt er að aukinn kraftur sé settur í að virkja starf tómstundamiðstöðvanna. Efla hópastarf og skapandi greinar og gera starfið þar meira aðlaðandi.
Eitt af markmiðum okkar er að koma Frístundabílnum aftur af stað. Frístundabíllinn léttir á akstri foreldra og forráðamanna til og frá frístundum barna sinna í mismunandi bæjarhlutum og tengir saman skóla og tómstundir.
Börnin okkar þurfa persónulega þjónustu og við verðum að vera viss um að þau séu örugg og þeim líði vel.
Hvernig líst ykkur á að við myndum síðan nýta Frístundabílinn enn betur og bjóða heldri borgurunum okkar akstur fyrir hádegi á milli dvalarheimila aldraðra, þjónustumiðstöðva, stofnana og verslana í bænum?
Eitt af því dýrasta sem sveitarfélag byggir er Skólahúsnæði, við viljum sjá að það sé betur nýtt, til dæmis með tómstundastarfi barna, fullorðinna og eldri borgara seinna á daginn og á kvöldin.
Þá mætti einnig nýta skólahúsnæði fyrir námskeið og félagsstarf frjálsra félagasamtaka í bænum.
En við viljum endilega að í Hafnarfirði verði sá miklu félagsauður sem þar er, virkjaður enn betur til góðra starfa fyrir bæinn.
Vinnuskólinn og sumarstarf unglinganna er minna og ódýrara en í nágrannasveitarfélögunum. Því viljum við breyta.
Verkefni unglinganna geta verið mun fjölbreyttari - til dæmis með skapandi greinum.
Hægt er að vera með Uppsetningar á söngleikjum - leikritum og skemmtunum í miðbænum að sumri til, sýna á Thorsplani og auðga þannig bæjarlífið.
Með því að efla menningar og listalíf, fjölga viðburðum í bænum og stuðla að iðandi mannlífi í miðbænum gerum við bæinn eftirsóttari bæði fyrir Hafnfirðinga, aðra Íslendinga og erlenda ferðamenn. Þar þarf að koma til gott samstarf við félagasamtök og fyrirtæki í bænum.
Ágæti Hafnarfirðingar.
Við erum svo heppin hér í Hafnarfirði að eiga Thorsplanið og það ættum við að nýta miklu betur. Sviðið og torgið þar býður upp á mikla möguleika allt árið.
Ég vil enda þetta á því að segja:
Hipp hipp Áfram Hafnarfjörður, X besti fjölskyldubærinn.
Og Áfram Pollapönk. Eigum við ekki fylla Thorsplanið og taka vel á móti þeim þegar þeir koma heim. ?
Subscribe to:
Posts (Atom)